Stuk wint Zilveren Nipkowschijf!

De Nipkowschijf-uitreiking

De Zilveren Nipkowschijf is de oudste televisieprijs van Nederland en wordt sinds 1961 toegekend door een jury bestaande uit Nederlandse mediajournalisten en tv-critici.

 

Winnaars

Gisteren zijn de Zilveren Nipkowschijf en de Zilveren Reismicrofoon uitgereikt in Het Ketelhuis in Amsterdam. De docuroman Stuk is de winnaar van de Zilveren Nipkowschijf 2019 en Mieke van der Weij won de Zilveren Reismicrofoon 2019. De Ere-Zilveren Nipkowschijf 2019 gaat naar Jeroen Pauw.

 

Vorig jaar werd de Zilveren Nipkowschijf gewonnen door De Luizenmoeder en kreeg André van Duijn een Ere-Zilveren Nipkowschijf voor zijn hele oeuvre.

 

Nominaties Zilveren Nipkowschijf

De andere nominaties voor de Zilveren Nipkowschijf zijn de serie Zeven kleine criminelen en Sinan Can als persoon. De nominatie voor Sinan Can als persoon is voor zijn twee programma’s Sinan zoekt de klas van Elias en Voorbij de grenzen van Saoedi-Arabië.

 

Terugkijken?

Ben je benieuwd naar de series die genomineerd zijn? Je kunt ze allemaal terugkijken op NLZIET! Perfect om deze zomer je avonden op de bank mee te vullen dus.

 

Stuk

Regisseur Jurjen Blick registreert het dagelijks leven in revalidatiecentrum Heliomare. Hij doet dat op een schitterend filmische manier met bijna poëtische voice-over teksten. Zijn hoofdpersonen zijn subliem gekozen. Allen zijn getroffen door onvoorstelbare domme pech en noodlot. Maar door de manier van filmen en voice-over teksten tilt Blick en zijn team mensen en gebeurtenissen op en plaatst ze in een groter geheel, misschien zelfs wel masterplan. Zo wordt een tv-programma bijna een religieuze ervaring.

 

Zeven kleine criminelen

In de jeugdserie Zeven kleine criminelen besluit een groep tieners met uiteenlopende kwaliteiten en motieven op vernuftige wijze de best beschermde bank van het land te beroven. Het resultaat is geestig, onsentimenteel en waanzinnig spannend. De actie dendert voort in een wereld die wordt gevat in geweldige beelden. Steeds wordt er in Zeven kleine criminelen gedreigd met absurdisme, maar uiteindelijk krijgt de actie steeds voorrang; een hoogtepunt in de televisieproductie van dit jaar.

 

Sinan zoekt de klas van Elias

Sinan schrijft geschiedenis door een gesloten dictatuur voor ons te ontsluiten. Na zijn programma’s over IS wilde Can het dit keer graag luchtig en hoopvol houden, maar ook bij de lichtere scènes voel je hoe de hete adem van het regime in zijn nek hijgt. In De klas van Elias sprokkelt Sinan Can een Syrische klas bijeen die door de burgeroorlog uiteen is gespat. Deze ontroerende serie is uiterst relevant voor Nederland: hij neemt het op voor vluchtelingen, en laat zien wat voor leed zij meedragen.

 

Voorbij de grenzen van Saoedi-Arabië

Sinan Can reist dwars door Saoedi-Arabië en volgt een jaar lang de hervormingen van binnenuit. Het land wil nieuwe inkomsten aanboren en de deur openen voor toeristen. Zoals in Jeddah, waar veel jongeren hopen op meer veranderingen. Ze eisen gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen, maar de conservatieve tegenstand is enorm. Eén verkeerd woord en je kan worden opgepakt. Hoe ver gaan ze in de strijd voor vrijheid?

 

Veel kijkplezier!